Uit de broek

Het was gisteren erg warm, boven de dertig graden. Aan het einde van de dag ging ik naar Schiphol om een vlucht te halen, samen met mijn jongste dochter. Hollen en vliegen. Bij de veiligheidscontrole begon het poortje dat je door moet te piepen. Dat gebeurt bij mij altijd sinds ik eerder dit jaar een nieuwe, metalen, heup heb gekregen. Als je direct uitlegt dat het door die heup komt, zijn de beveiligingsmensen heel vriendelijk, maar ze gaan je natuurlijk wel altijd betasten. Dat betasten wordt gevolgd door een onderzoek met de hand-metaaldetector. Die piept dan ook keurig bij mijn linker heup. Gisteren echter bleef het ding maar piepen, ook bij mijn rechterheup, knieën etc. Dat gepiep was aanleiding voor een nog steviger betasting. Weinig comfortabel bij de temperaturen van gisteren. De intensieve handtastelijke speurtocht naar scherpe en gevaarlijke objecten rondom mijn bekken kon de beveiligingsmedewerker echter niet tevreden stellen. Ik moest mee komen: het hokje in en de broek uit. Ik sputterde nog tegen dat een (licht) zwaarlijvige blanke man (excuses voor het politiek incorrecte gehalte hier, maar nood breekt wetten) van middelbare leeftijd met een mooie maatschappelijke positie en zijn dochter op dezelfde vlucht nog nooit een vliegtuig uit de lucht heeft laten ploffen, maar het was duidelijk dat de beveiligingsmedewerker niet het risico wilde nemen de sukkel te zijn onder wiens wakend oog een dergelijk unicum zou voorvallen. Niet zo plezierig allemaal…..