Hoera voor Nederland; lijkt op Griekenland

Ongelooflijk, hoe de stemming onder het electoraat kan veranderen. Drie weken geleden leek een overwinning voor anti-Europa populisme een voldongen feit evenals een zeer lange formatie omdat de versplintering van het parlement zou nopen tot een coalitie van minimaal vier, maar misschien wel zes partijen. We kregen het omgekeerde. Populisme werd op een fikse nederlaag gepresenteerd en pro-Europa versloeg anti-Europa in ruime mate. Als klap op de vuurpijl lijkt een coalitie van slechts twee partijen mogelijk. Mijn historisch besef schiet waarschijnlijk vreselijk tekort, maar ik kan me geen (meerderheids)coalitie steunend op slechts twee partijen herinneren. Zijn we op weg naar een ‘twee-partijen’ stelsel? Persoonlijk ben ik zeer blij met deze verkiezingsuitslag. Het enige punt is nu natuurlijk dat de twee partijen die van het electoraat zo nadrukkelijk de opdracht hebben gekregen om samen een coalitie te vormen oude vijanden zijn. ‘Vroeger’ zou een VVD-PvdA coalitie een ‘brede coalitie’ zijn genoemd of zelfs een ‘kabinet van nationale eenheid’. Maar anno 2012 heet zoiets een middencoalitie.

Ik kreeg een interessant commentaar van een Australische vriend (die woont in Melbourne). Hij trok een parallel met de verkiezingen in Griekenland van een paar maanden geleden. Ook daar zeiden de opiniepeilingen lang dat de extremisten (Syriza aan de linkerkant en Golden Dawn aan de rechterkant) de verkiezingen zouden domineren. Uiteindelijk kozen de Grieken voor het midden. Mijn Australische vriend voegde daar aan toe dat het electoraat daarmee wel de mensen die er zo’n puinhoop van hadden gemaakt, opnieuw in het zadel hielp. Hij haastte zich daaraan toe te voegen dat dat laatste wel een verschil was met Nederland. Zou hij dat menen of zou het beleefdheid zijn???

Geef een reactie